Bator Feliks Jan

Bator Feliks Jan, syn Józefa a Eleonory rodź. Galewska, naroźił so 17. III 1920 w Łódźi. Nan bě rolnikom z wokolinow Tuszyna.

Skónči 7 klas powšitkomneje šule. Z powołanja ślusar. Před wójnu dźěłaše jako dźěłaćer we fabrice w Łódźi, hdźež bydleše w dźělje Chojny (tehdy a do 1946 wjesna gmina).

W meji 1940 wotjědźe na rolniske roboty do Němskeje, pow. Nünstenburg (Wuchodne Prusy — tak w dokumence UB; dokelž w Wuchodnych Prusach njebě takeho města, najskerje dźe wo Insterburg — póls. Wystruć, dźensa Černiachowsk). Za politisku skutkownosć dosta so do lěhwa w Sachsenhausen-Oranienburgu, hdźež přebywaše 4 lěta a 6 měsacow.

W Němskej w Lubece, hdźež dosta so po wuswobodźenju z lěhwa, je čłonom redakcije zadružnych časopisow wudawanych w tym kraju — „Arkona", „Zaranie" (1945).

Sta so redaktorom časopisa „Kuźnia", wudawaneho w 1946 w Lubece přez Zrzeszenie Polskich Organizacji Zawodowych. Po tym sta so redaktorom časopisa „W drodze", kotryž měješe być pokročowanjom „Kuźni". Wuńdźe jenož jedyn nr — oktober 1946.

Do kraja wróći so nazymy 1946 a wosydli so w Łódźi. Dźěłaše jako šwicar w PZPB nr 4, a po tym jako tokar w PPBZ.

Žórła

Grott Bogumił „Arkona", „Zaranie", „Kuźnia", „W Drodze", „Stanica" — pisma wydawane przez zadrużan w brytyjskiej strefie okupacyjnej w Niemczech, w: „Kwartalnik Historii Prasy Polskiej" XXI, 2.

Grott B. Religia, Cywilizacja, Rozwój. Wokół idei Jana Stachniuka, Kraków 2003.