Rokicki Lech „Ran" (wot 1945 Ran-Rokicki Lech)
Ur. 29 IV 1919 vo Włocławku, syn Czesława Rokickeho (morďowachu ho Němcy 16.03.1945 w Flossenburgu) a Marije rodź. Wachowicz. Bórze po jeho narodźenju starši přesydlichu so do Waršawywy. Ukońčił gimnazjum powšitkownošulske, a potom Liceum Zgromadzenja Kupcow mesta Waršawy (Prosta 14).
Hdyž so z "Zadrugou" zdźělił, hižo prózdnej B. Stepinskij zdźělił, wot jeseni 1939. Zjewjenja Józefa Kowalczyka "Sławbora" zdźělił z napohladami Zadrugi. Zwjazany je tež z Janom Stachniukom „Stoigniewom”, z časom je so znanje z přijaznym prijaznjenjem. 11 XI 1939 wstupuje do Kadry Pólske Nepodlehlosti (tehdy organizacja ta nazywała so Zwjazk Powstańców Niepodległościowych abo Zwjazk Pólskeje Niepodległej, su tež druhe warianty mjena) hdźež słužy jako spojowak spočatnje Obwodu II, pozdźišo sztabu Wokrjesa I. Zajmował so tež kolportažem podziemnych wydawnictw KPN.
Postaji kóždu do zdźělenki „Zryw” w ramach SP (od 1943. Stronnictwo Zrywu Narodowego).
Na přikaz Józefa "Lechiči" zorganizuje w Zwjazka Młodźeže "Zryw" (młodziežowce Stronnictwa Zrywu Narodowego) wojskowe szkolenje, so sobudźěłcuje z Tadewskim "Wšěm". W měrcu 1943 r. přizjewjewjeny do Sztabu Cywilnego Komendy Głównej KPN, kde pełni funkciju spojowaka pod Feliksem Widy-Wirskym "Rosławem". Przyjmuje pseudonim "Ran" (od słowjanskeho plemjena Ranow, kiž so w średnich wiekach dźěli na Rugji).
Waršawski wuwiće ho zaskočilo na Powiślu. Njemohu so do swojeho oddziała 2 VIII dostac, tak so se 2 VIII prihlásil k službe v odděle, co wobsadźi Elektrarnu (Zgrupowanie WSOP "Cubryna" v składě Bojové skupiny "Krybar"). Tam pjełnił stražnu službu a słužbu w Wobronje přećiwo wohenju.
6. septembra wucycowawszy so z ostatnimi obrońcami Elektrowni do Śródmieścia, tam pytajo wotdźěla KPN dostaje so do niewoli němskj a zostaje umieszczony w kościele św. Stanisława, wottuda Němcy wuwožu go přez obóz w Pruszkowie do obozu w okolicy Koenigsberg/Neumark (Chojna), hdźež budowano lotnisko wojskowe. W nowembrje 1944 przeniesiony do obozu w pobližu Briest-Brandenburg, hdźež tež dźěłał při budowie lotniska. Od uderzenia kólbu přez stražnika traci przednie zuby. Dźěłowy powjerch k aprilu 1945.
W aprylu 1945 so do Waršawy zwjaza. 25. meje 1945 bu pomjenowany za wicestarostu we Skwierzynie - to je za zwisko z faktom, zo Feliks Widy-Wirski bež tehdy wostosćom poznanskom.
Awgust 1945 se stěhuje k Pily. Póki je prezes Předsydstwa Powiatowego Stronnictwa Pracy, člen Prezydium Městské Rady Narodowej (od X1946 do XI 1947), člen Komisije za Porozumiewawczość Partii a Stronnictw Demokratycznych. Tam w 1946 zawarł zwjazk małžeński.
W měrcu 1949 přesunje so z Piły do Józefowa pod Waršawou, dźěłajo w Waršawie. W tymže lěta wopušća Stronnictwo Pracy, hromadźe ze środowiskiem Widy-Wirskeho, přez resćičku žiwjenja wostawajo bezpartyjnym. Podejmuje studije na Politechnice Warszawskeje, hdźež w 1957 dósta dyplom inžyniera budownictwa.
W jeho bydleńku w Józefowie bě zameldowany Jan Stachniuk po swojim wyjściu z jastwa (od 1956). Twórca „Zadrugi” časami tam nocował, hačrunjež skutkownje bydlił u znajomeho w Waršawje, hdźež jako běchu jaty politiski měł trudności z meldunkiem. W okresie po 1955 odbywały so tam zetkanja wokoliny zadružan, z udziałem Stachniuka a Kłopockeje. Wspierał finansowo Stachniuka a organizował (m. dr. wspólnie z Widy-Wirskim) pomoc dla njeho. Korespondenciski zwisk dźěłał z njo po přesunjenju "Stoigniewa" do Pósłanja za Radosć (Maj 1961 r.), hdźež so tam widźeć a po přemjesćenju na Place, hač so Waršawa słužbowe eksperimenty tam přenjese.
W 1961 z přičiny špatnych bydlenskich wuměnjenjow w Józefowje a nedotrymanje obietnice od pracodawce (PBM "MDM") pridzelenja bydleńka stěhuje so swojom swójbu do Płocka, hdźež jako inženjer pracuje. W lěty 1969-1972 je bil predsedom Rady Zakladowej w PSM w Płocku.
W 1956. (zwjetša pod pseudonimom) lisćiny a artikul w gazetach wotrunał, wušmórnywał a žane temy wotstronić.
Približno 1991 rěka, zo so z družiny přemjesł do Radomja.
Womazane, dźěći: Slawbor, Wojomir, Roslawa.
Wubrany: Srebrny kříž zawěsćenja (1978), Waršawy přez Powstajenski křižk (1982), medalom Zwumje a Swobodnosć (1982), AK (Londyn 1985) a znamješkom za pomjatkowe znamješko za Centralny Zjednoćenje Lubonjeneho zdźělenja.
Zmara w Radomiu 20. i 1994. Pochowany na kěrchowje w Jedlni.
Žórła
Archiwalne
Archiwum
IPN BU 0 1236/1314 (přiznanie B. Stapinskeho část 3)
Životopis Lecha Ran-Rokickiho z 1975 - wotpowědnik w awtorowych wuslědkach (z wuslědkow družiny)
Přikaz na přednošk - bjez datuma kopija w awtorowych wobmjezowanjach
Legitymacije: Srjebrny X- kříž zawěsćić, AK- přez AK, Waršawski- Powstajenski- křižkowy kříž, Wašnja Mjeda a Swoboda - skóncowane w awtorowych wuslědkach.
Znajomny dokument z 25 V 1945 - Skenowanje za awtorowe wuslědki
Skedźbnjenje Jozefa Lechicha-Celicy z 31 III 1976, skan wotpowědowanja w awtorowych wuslědkach
Prezidium MRN w Pile z 24 XI 1947 - skenowanje za awtorowe akcije
Lisćina 'Polityki' z 1987 - skenowanje za awtorowe wuslědki
LR- R- zapiski, kotrež je so ze Stachnjukom 4 str.
.
Literatura
wot Josifa Zawske samostojneWrocław 1991
Ran Rokicki Lech Znam Zygmunta Felcaka, „Tygodnik Płocki” nr 50/1988, z 11 XII 1988
Antoni Wacyk Jan Stachniuk 1905-1963. Žiwjenje a dzieło, t I 1976, t II 1978, t III 1984, mps. pow. kserokopija w awtorowych akcijach,
Pile w 1945 - 2000. zarys stawizniski Zhromadne dźěło pod linkowskim Markom Fijałkowskim, Piła 2013
Druhe nastajenja
Informacija: Polan Ran-Rokicki, Sławbor Ran-Rokicki